| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
روز دهم ...
هی دنیا می چرخد هی عقربه ها می خوابند هی دنیا می خوابد هی عقربه ها می چرخند هی من قصه می گویم و هی مرگم یک شب به تعویق می افتد... چرا؟؟؟!! ... چراعزیزترین؟!چرا این قدرنفس کشیدن سخت است،مردن سخت تر...؟!چرا همیشه فقط تصویررفتنت را قاب می کنم می زنم به این دیوار؟!...ببین...دیوارهای این اتاق پرشده از رد پاهایت...توی جاده هایی که یک طرفه اند لابد...فقط بلدند تورا ببرند...پس کی ، کجا برت می گردانند...؟!..."برگرداندن" در جمله ی قبلی دقیقن یعنی برگرداندن...!توی بغل من...یعنی دست هات را گرفته باشم وچشم در چشمت بدوزم...یعنی... اگردقت کنی نوشته های من همیشه پرند ازاین سه نقطه ها...پس لطفن درمورد سه نقطه های بعد ازآخرین "یعنی"درپاراگراف قبلی توضیح نخواه...!!خب؟! ... نمی دانم منم که آواره ی شبم یا این شب است که درمن راه می رود حرف می زند گریه می کند ... دلم باران می خواهد...آرام...حالا پشت آن پنجره ی به قول تو"کذایی"هم نباشم عیبی ندارد ...می توانم پشت همین پنجره توی همین اتاق بایستم وفکرکنم همان پنجره است وتوهم کنارم داری باران را نفس می کشی...بعد یواشکی نگاهت کنم وقربان صدقه ی چشم هات بروم ...برگردی توی صورتم وبگویی : دوستت دارم...(داری؟!..............داری!!) روسری آبی ام را سرم کنم وبروم زیرباران آن قدرراه بروم تا یک جایی ببینمت که انگارمنتظرم ایستاده ای...می توانی ازاولش هم پا به پایم بیایی...اما یک جوری باید این حس را که مشتاق دیدنم هستی یک جایی بگنجانی...(عجب!دارم عقده ای می شوم ها!!! یا شده ام؟!...!) بارانی درکارنیست...توهم که نیستی ومن هم بدون تو نه این پنجره را می خواهم نه باران را ،ونه حتا این روسری آبی را...توباشی یا نباشی تورا می خواهم...ولاغیر...!!! بدجوری شب شده ام ازآن شب ها که خانه ها برق شان قطع است کار ِمن از ستاره نداشتن گذشته است... خوش به حال توکه وقتی برگردی این همه عاشقانه داری بخوانی...من...؟!من که چیزی نخواستم عزیزترین...همین که دوستم داری...همین که این ها را می خوانی...همین که به یادم هستی...همین که الان رفته ای آن جا داری برایم دعا می کنی...همین ها ازسرم هم زیاد است...فقط اگرکمی بیشترمواظب خودت باشی...دیگرهیچ نمی خواهم...سفیدی ِ موهات را که یادم می آید قلبم تیرمی کشد...مواظب خودت باش...خب؟! عزیزترین... دوستت دارم ۱۳۸۶/۵/۲۳ |
||
|
+
چهارشنبه هفتم شهریور 1386ساعت 2:22 توسط باران
|
|
||
|
|
درباره |
|
اما این ساعتی که کوک نشده دارد خواب می بیند خواب عقربه هایی که امید بازگشت دارند و ثانیه هایی که آرزوی تکرار به دل شان مانده است... |
||
|
|
|
|
|
شرمم کشد که بی تو نفس می کشم هنوز/تازنده ام بس است همین شرمساری ام به سراغ من اگر می آیید مرانگاه کن از این به بعد می فهمی/چراتمامی پاییزها غم انگیزند |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
